Кадалып суротуно
Сагынып кундо тундо
Кусалык кыйнап барат
Адашкан менде куно
Унутам сени жаным
Махабаттын азабын
Озунду суйгон кезде
Алыстап менден калдын
Дагы эле эсимде
Экобуз жургон кечтер
Суйууго мас болуп
Бактылуу элестер
Сагынам ар кун неге
Элесин тереземде
Укта сам тушумо да
Кирип келип сезимдерге
Унутум деп канча
Ирет озумду алдасамда
Кусалык кыйнай берет
Жалганга байлансамда
Атынды очпос кылып
Сактадым журогумо
Элесин Дале турат
Конулдун бир торундо
Алыстап кеттиң неге
Жүрөгум болду эзбе
Сагындым сени жаным
Кусалык эзе бербе
Алыстап кеттиң неге
Жүрөгум болду эзбе
Сагындым сени жаным
Кусалык эзе бербе
Журогум сени менен
Озун деп жашап келем
Журоктун тупкурунон
Озуно оорун бергем
Канчалап суйомун деп
Мин жолу кайталасам
Сенин элесин тушкон
Суротун колума алсам
Ойлонуп олтурамын
Карангы бир болмодо
Кайгы муун каптап бутту
Журоктун бир торундо
Ойлобо унутту деп
Зар болом бир коруго
Сезимди жашыра албайм
Суйомун бир омурго
Алыстап кеттиң неге
Жүрөгум болду эзбе
Сагындым сени жаным
Кусалык эзе бербе
Алыстап кеттиң неге
Жүрөгум болду эзбе
Сагындым сени жаным
Кусалык эзе бербе