Күздің самалында ұшқан сары жапырақтай,
Көңіліміз жерге түсті, екеумізге жақпай.
Мен бәрібір бірге түскен суреттерді сақтайм,
Ашық болған аспанымды бұл(ы)ттарың қаптайд.
Жұлдыздар да жарқырап тұр, бүгін саған бағынып.
Айлы түнде жалт-жұлт етіп, жарық шамдай жағылып.
Өткен күнді еске аламын, көздеріңді сағынып,
Нем бар еді қоштасқанда сағынышқа малынып?
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.
Жаздың нөсерлеген жаңбырындай жасың ақты,
Көре алмай жүргенге сені бұл көрініс жақты.
Ұмыта алмай біз екеуміз бірге болған шақты,
Құшақтадым сені емес, біз жолыққан бақты.
Жақындады сені сүйіп, жолыға алмай жүргендер,
Алыстадың көз жасыңды төгіп жүрген түндерде.
Алдымыз қап-қара болып, солып қалды гүлдер де,
Ұмытпа мен сүйгенімді басқалармен жүргенде.
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.
Неге біздің жолдар екіге бөлініп кетті?
Артыңа бір қарамастан қай жақтарға кеттің?
Білем сен де қылдың қолдан келген әрекетті,
Тағдыр ортамызды бөлді, бөлек етті.
Мен сені ұмытпайм,
Есімде қаласың.
Сен дағы ұмытпай,
Жырларым болып жүр.
Бас иіп бұйрыққа,
Басқаны бақытт(ы) ет,
Себебі бақытқа,
Таласу керексің.
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.
Ұмытпағың мені,
Мен ұмытпайм сені.
Екеуміздің ортамызда сезім қалды кеміп.
Сүйіп пе едің мені,
Айтшы жаным, енді
Сонда біліп жүрем шын махаббат бар екенін.